DOOR
een dorpshuis voor een gemeenschap in beweging
PROGRAMMA nieuw collectief dienstgebouw op een doortrekkersterrein
LOCATIE Gent
OPDRACHTGEVER Stad Gent
OPPERVLAKTE 172,5 m²
BOUWBUDGET €596.000,00 excl. BTW
STATUS opgeleverd, 2025
ONTWERP MARCEL architecten
STUDIEBUREAUS H110 architecten en ingenieurs, AB-Solid
FOTOGRAFIE Filip Dujardin
LOCATIE Gent
OPDRACHTGEVER Stad Gent
OPPERVLAKTE 172,5 m²
BOUWBUDGET €596.000,00 excl. BTW
STATUS opgeleverd, 2025
ONTWERP MARCEL architecten
STUDIEBUREAUS H110 architecten en ingenieurs, AB-Solid
FOTOGRAFIE Filip Dujardin
Aan de rand van Gent, op het doortrekkersterrein nabij de Bourgoyen, realiseerden wij bij MARCEL architecten een paviljoen voor de woonwagengemeenschap. Ons doel was een gebouw te ontwerpen dat onderwijs, zorg en ontmoeting samenbrengt in een lichte, houten constructie die tegelijk huiselijk en tijdelijk aanvoelt, verankerd in ruimte, niet in tijd.
De Stad Gent vroeg ons een collectieve thuisbasis te creëren waar woonwagenbewoners en hun kinderen zich welkom voelen: een plek die meer is dan een klaslokaal, met ruimte voor samenzijn, spel en zorg. Hoewel de groene locatie veel potentieel bood, ontbrak het terrein aan samenhang en herkenning. Het voelde als een tussenstop, zonder een duidelijk middelpunt.
Wij kozen er bewust voor het paviljoen in het centrum van de site te plaatsen, in plaats van achteraan. Zo ontstond een nieuw dorpsplein: een hart waar ontmoeting vanzelfsprekend wordt. Het gebouw is zichtbaar en toegankelijk vanuit alle richtingen en vormt een herkenbaar centrum voor de gemeenschap.
Het paviljoen bestaat uit drie functies, klaslokaal, consultatieruimte en ontmoetingsruimte, die zich schikken rond een grote luifel. Deze overkapping, geïnspireerd op de luifels van woonwagens, verbindt binnen en buiten. Ze biedt beschutting en geborgenheid, maar laat ook ruimte voor spel, gesprekken, workshops en gezamenlijke maaltijden. Drie actieve gevels openen zich naar het plein en versterken het gevoel van nabijheid en openheid.
Ons ontwerp vertrekt vanuit de leefwijze en het ritme van de woonwagengemeenschap. Door te observeren hoe bewoners zich bewegen, waar kinderen spelen en waar spontane ontmoetingen ontstaan, vertaalden we deze sociale dynamiek naar een open, laagdrempelige architectuur met zachte overgangen en subtiele details.
Net als een woonwagen is het gebouw licht, demonteerbaar en verplaatsbaar. De houten constructie rust op schroefpalen en werd volledig droog opgebouwd met herbruikbare materialen. Circulariteit is voor ons geen abstract principe, maar een logisch antwoord op een plek en gemeenschap in beweging. Het gebouw belast de bodem minimaal en kan indien nodig opnieuw worden opgebouwd elders.
Dit paviljoen is voor ons geen statisch gebouw, maar een maatschappelijk gebaar. Een plek die verankert door nabijheid en betekenis krijgt door gebruik, een architectuur die luistert naar haar context, haar bewoners en haar toekomst.
De Stad Gent vroeg ons een collectieve thuisbasis te creëren waar woonwagenbewoners en hun kinderen zich welkom voelen: een plek die meer is dan een klaslokaal, met ruimte voor samenzijn, spel en zorg. Hoewel de groene locatie veel potentieel bood, ontbrak het terrein aan samenhang en herkenning. Het voelde als een tussenstop, zonder een duidelijk middelpunt.
Wij kozen er bewust voor het paviljoen in het centrum van de site te plaatsen, in plaats van achteraan. Zo ontstond een nieuw dorpsplein: een hart waar ontmoeting vanzelfsprekend wordt. Het gebouw is zichtbaar en toegankelijk vanuit alle richtingen en vormt een herkenbaar centrum voor de gemeenschap.
Het paviljoen bestaat uit drie functies, klaslokaal, consultatieruimte en ontmoetingsruimte, die zich schikken rond een grote luifel. Deze overkapping, geïnspireerd op de luifels van woonwagens, verbindt binnen en buiten. Ze biedt beschutting en geborgenheid, maar laat ook ruimte voor spel, gesprekken, workshops en gezamenlijke maaltijden. Drie actieve gevels openen zich naar het plein en versterken het gevoel van nabijheid en openheid.
Ons ontwerp vertrekt vanuit de leefwijze en het ritme van de woonwagengemeenschap. Door te observeren hoe bewoners zich bewegen, waar kinderen spelen en waar spontane ontmoetingen ontstaan, vertaalden we deze sociale dynamiek naar een open, laagdrempelige architectuur met zachte overgangen en subtiele details.
Net als een woonwagen is het gebouw licht, demonteerbaar en verplaatsbaar. De houten constructie rust op schroefpalen en werd volledig droog opgebouwd met herbruikbare materialen. Circulariteit is voor ons geen abstract principe, maar een logisch antwoord op een plek en gemeenschap in beweging. Het gebouw belast de bodem minimaal en kan indien nodig opnieuw worden opgebouwd elders.
Dit paviljoen is voor ons geen statisch gebouw, maar een maatschappelijk gebaar. Een plek die verankert door nabijheid en betekenis krijgt door gebruik, een architectuur die luistert naar haar context, haar bewoners en haar toekomst.